Yine yalan söylüyorum, yalnızım, kendi kendime. Maziye dönük çehrem, yok bu yarama merhem. İntikam yanarken bir yanda, su damlıyor yarama bu canda. Ağlamaklı bir yaşam varken, tatlandı dünyam birden . Sebep ve sonuç getirdi tadı, sebep ölümdü, acıydı tadı. Sonuç bir başka yaşam, artık yok amirim, paşam. Önceleri şeytani bir kurgu, şimdi ise hüzünlü bir amaç. Pişmanlık öyle büyük ki, sanki yıllanmış bir ağaç. İpini koparmak isteyen evcildim, ip koptu, direk değil ben devrildim. Önce yutkundum, hayata didindim. Sonrasında, yaşayan ben değildim. Önce arandım, sorulmaya başlandım, sonra unutuldum, ölesiye taşlandım. Kime ne diyeyim, ne şahit var ne kadı.